Bolończyk

§ 1. INFORMACJE OGÓLNE

Nazwa rasy: Bolończyk 

Nazwa angielska: Bolognese

Kraj pochodzenia: Włochy

Klasyfikacja: Systematyka Ras World Dog Federation 

Grupa: IX - Psy ozdobne I do towarzystwa 

Próby pracy: Nie podlega

Bolończyk to mały pies do towarzystwa, należący do grupy bichonów. Jest psem harmonijnie zbudowanym, eleganckim, o charakterystycznej długiej, białej szacie tworzącej miękką, puszystą strukturę. Pomimo niewielkich rozmiarów powinien być proporcjonalny, zwarty i dobrze umięśniony. 

§ 2. HISTORIA RASY

Bolończyk należy do dawnych europejskich ras psów do towarzystwa. Jego pochodzenie wiązane jest z obszarem basenu Morza Śródziemnego, a szczególny rozwój rasy nastąpił we Włoszech, zwłaszcza w Bolonii, od której pochodzi nazwa rasy. Psy tego typu były cenione jako psy do towarzystwa i przez wieki utrzymywane w środowisku dworskim oraz w zamożnych domach. 

§ 3. PRZEZNACZENIE

Pies do towarzystwa. Bolończyk powinien być przede wszystkim psem rodzinnym, przyjaznym człowiekowi, łatwo nawiązującym kontakt z opiekunem i dobrze przystosowującym się do życia w domu. 

§ 4. CHARAKTERYSTYKA I TEMPERAMENT

 Bolończyk jest psem inteligentnym, czujnym, wesołym i przywiązanym do człowieka. Powinien być łagodny, zrównoważony i towarzyski. W stosunku do obcych może zachowywać pewną rezerwę, jednak nie powinien wykazywać nieuzasadnionej agresji ani nadmiernej lękliwości. Jest podatny na szkolenie i dobrze reaguje na spokojne, konsekwentne prowadzenie. 

§ 5. TYP, PROPORCJE I BUDOWA

Sylwetka powinna być zwarta i harmonijna. Długość tułowia jest równa wysokości w kłębie. Kościec powinien być odpowiedni do wielkości psa, bez wrażenia ciężkości. Muskulatura dobrze rozwinięta, ale nie nadmiernie zaznaczona.

§ 6. GŁOWA

Głowa proporcjonalna, nieco wydłużona. Czaszka lekko zaokrąglona, szeroka w części górnej. płaska w części tylnej. Stop wyraźny, ale umiarkowany. Kufa dobrze rozwinięta, o prostych liniach, nieco krótsza od mózgoczaszki. 

§ 7. TRZEWIOCZASZKA I NOS

Nos duży, dobrze pigmentowany, czarny. Grzbiet nosa prosty. Wargi dobrze przylegające, z czarną pigmentacją. Szczęki prawidłowo rozwinięte. 

§ 8. ZĘBY I ZGRYZ

Uzębienie kompletne i prawidłowo ustawione. Zgryz nożycowy. Zgryz cęgowy dopuszczalny. Odchylenia od prawidłowego zgryzu powinny być oceniane z uwzględnieniem ich wpływu na funkcjonalność szczęk. 

§ 9. OCZY

Oczy duże, osadzone stosunkowo frontalnie. Kształt zbliżony do okrągłego. Barwa tęczówki ciemnobrązowa. Powieki dobrze przylegające, z czarną pigmentacją. 

§ 10. USZY

Uszy wysoko osadzone, długie i pokryte dłuższym włosem. Zwisające u nasady głowy lekko odstające. Uszy nie powinny być ciężkie ani grube. 

§ 11. SZYJA

Szyja średniej długości, dobrze umięśniona, bez wyraźnego podgardla. Płynnie przechodzi w kłąb i tułów. 

§ 12. TUŁÓW I GRZBIET

Grzbiet prosty i dobrze związany. Lędźwie krótkie, mocne i lekko wysklepione. Zad dobrze rozwinięty, lekko opadający. Klatka piersiowa dobrze rozwinięta, sięgająca co najmniej do łokci. Żebra dobrze wysklepione. 

§ 13. KOŃCZYNY PRZEDNIE

Kończyny przednie proste i równoległe, dobrze ustawione pod tułowiem. Łopatki dobrze ułożone. Ramiona odpowiednio długie i umięśnione. Łokcie przylegające do tułowia. Łapy małe, zwarte, o dobrze wysklepionych palcach. Pazury czarne lub bardzo ciemne. 

§ 14. KOŃCZYNY TYLNE

Kończyny tylne mocne i dobrze umięśnione. Uda szerokie, podudzia dobrze rozwinięte. Stawy skokowe prawidłowo kątowane. Kończyny tylne ustawione równolegle. Łapy zwarte i dobrze wysklepione. 

§ 15. OGON

Ogon wysoko osadzony, noszony nad grzbietem i zakręcony w kierunku grzbietu. Pokryty obfitą, długą sierścią. 

§ 16. SZATA

Szata długa na całym ciele, miękka i puszysta, o charakterystycznej strukturze tworzącej luźne kosmyki. Włos nie powinien być przylegający i płasko układający się przy ciele bez podszerstka.

§ 17. UMASZCZENIE I PIGMENTACJA

 Umaszczenie czysto białe. Skóra i widoczne błony śluzowe powinny posiadać prawidłową pigmentację. 

§ 18. RUCH I OGÓLNA OCENA

Ruch swobodny, płynny i energiczny. Kończyny powinny poruszać się prawidłowo, bez krzyżowania i bez ograniczeń. Bolończyk powinien sprawiać wrażenie psa lekkiego, harmonijnego i dobrze skoordynowanego. 

§ 19. WADY

Za wady uznaje się między innymi nieharmonijną budowę, nieprawidłowe proporcje, słabą muskulaturę, nieprawidłową postawę kończyn, wadliwy ruch, niedostateczną pigmentację, nieprawidłową strukturę szaty oraz cechy odbiegające od typu rasy. 

§ 20. WADY POWAŻNE

Znaczne zaburzenia proporcji, poważne wady aparatu ruchu, wyraźne wady zgryzu wpływające na funkcjonalność, poważne zaburzenia ruchu, agresja lub skrajna lękliwość oraz istotne odstępstwa od typu i budowy charakterystycznej dla rasy.  

§ 21. WADY DYSKWALIFIKUJĄCE

Umaszczenie inne niż określone we wzorcu, wyraźne oznaki albinizmu, poważne deformacje anatomiczne, cechy jednoznacznie wskazujące na brak typowości rasowej oraz zachowania uniemożliwiające bezpieczną ocenę psa.

§ 22. WIELKOŚĆ

• psy: 27–30 cm 

• suki: 25–28 cm 

§ 23 WAGA

od 2,5-4 kg.

Dopuszczalna jest niewielka różnica w granicach proporcji i harmonii budowy, pod warunkiem zachowania prawidłowego typu rasowego.

§ 1. POSTANOWIENIA OGÓLNE

Program Hodowlany Rasy Bolończyk został opracowany na potrzeby Polskiej Organizacji Kynologicznej International Union (POK) w celu określenia zasad odpowiedzialnej hodowli, zachowania charakterystycznych cech rasy oraz prowadzenia świadomej selekcji hodowlanej.

Program ma na celu doskonalenie rasy poprzez prowadzenie hodowli ukierunkowanej na zdrowie, prawidłową budowę, sprawność fizyczną, stabilny temperament, prawidłową szatę oraz długie i dobre jakościowo życie psów.

Zdrowie, funkcjonalność i dobrostan psa stanowią podstawę selekcji hodowlanej i nie mogą być podporządkowane wyłącznie cechom wyglądu.

§ 2. CELE HODOWLANE

• zachowanie prawidłowego typu rasy

• utrzymanie prawidłowych proporcji i budowy ciała

• prawidłowy ruch i sprawność fizyczna

• ograniczanie występowania chorób dziedzicznych

• dbałość o zdrowie oczu i układu ruchu

• ograniczanie występowania zwichnięcia rzepki

• prawidłowe uzębienie i zgryz

• prawidłowa pigmentacja

• zachowanie charakterystycznej białej szaty

• stabilny i przyjazny temperament

• zachowanie różnorodności genetycznej

• poprawa długości i jakości życia

• prowadzenie selekcji w oparciu o wyniki badań zdrowotnych i genetycznych

§ 3. TYP HODOWLANY

Bolończyk powinien być małym, harmonijnie zbudowanym i proporcjonalnym psem o prawidłowej kości, umięśnieniu oraz swobodnym ruchu.

W hodowli preferowane są psy o prawidłowej budowie, sprawnym ruchu, dobrej kondycji oraz stabilnym temperamencie.

Pożądany jest pies przyjazny, kontaktowy, inteligentny, podatny na szkolenie i prawidłowo socjalizowany.

Do hodowli nie powinny być wykorzystywane psy z poważnymi wadami budowy, zaburzeniami ruchu, przewlekłym bólem lub chorobami mogącymi negatywnie wpływać na zdrowie potomstwa.

§ 4. WYMAGANIA DLA PSÓW HODOWLANYCH

Pies lub suka przeznaczone do hodowli powinny posiadać:

• udokumentowane pochodzenie

• kwalifikację hodowlaną POK

• prawidłowy typ rasowy

• prawidłową budowę i ruch

• stabilny temperament

• profil DNA

• wymagane badania zdrowotne

• dobrą kondycję fizyczną

§ 5. WIEK HODOWLANY

Minimalny wiek dopuszczenia do hodowli dla suki i psa wynosi 15 miesięcy.

Pierwsze krycie powinno nastąpić po wykonaniu wymaganych badań zdrowotnych oraz po osiągnięciu odpowiedniej dojrzałości fizycznej.

Suka może być użytkowana w hodowli do końca roku kalendarzowego, w którym kończy 8 lat, pod warunkiem zachowania dobrego stanu zdrowia i odpowiedniej kondycji.

Pies może być użytkowany w hodowli bez określonej górnej granicy wieku, jeżeli jego stan zdrowia, kondycja i wyniki badań pozwalają na dalsze wykorzystanie hodowlane.

§ 6. OBOWIĄZKOWY PROFIL DNA

Każdy pies i suka przed uzyskaniem uprawnień hodowlanych muszą posiadać profil DNA wykonany w laboratorium uznawanym przez POK.

Profil DNA służy identyfikacji psa, potwierdzaniu pochodzenia oraz zapewnieniu prawidłowej dokumentacji hodowlanej.

Profil DNA jest odrębny od badań DNA wykonywanych w kierunku chorób genetycznych.

§ 7. OBOWIĄZKOWE BADANIA ZDROWOTNE

Celem badań jest wykrywanie chorób i predyspozycji mogących mieć znaczenie dla zdrowia psa oraz jego potomstwa.

7. 1. RZEPKA KOLANOWA

Badanie rzepek jest obowiązkowe.(badanie kliniczne pod kątem patelli / wypadania rzepek).

Do hodowli dopuszcza się psy z wynikiem PL 0/0.

7. 2. BADANIE OKULISTYCZNE

Zaleca się certyfikowane badanie okulistyczne, w szczególności badanie ECVO.

Badanie powinno obejmować ocenę soczewki, siatkówki oraz występowania zaćmy, w tym zaćmy młodzieńczej, PRA i innych zmian okulistycznych o możliwym podłożu dziedzicznym.

Badania należy wykonywać przed rozpoczęciem hodowli oraz powtarzać zgodnie z zaleceniami lekarza weterynarii.

7. 3. BADANIA GENETYCZNE

Zalecane jest wykonanie badań DNA w kierunku PRA/prcd oraz innych chorób dziedzicznych o potwierdzonym znaczeniu dla rasy lub danej linii, jeżeli dostępny jest wiarygodny test genetyczny.

Pies będący nosicielem może być wykorzystany w hodowli wyłącznie z partnerem wolnym od danej mutacji.

Wymagania dotyczące badań genetycznych mogą być aktualizowane wraz z rozwojem diagnostyki.

7. 4. SERCE

Zaleca się badanie osłuchowe kardiologiczne.

W przypadku szmeru sercowego, zaburzeń rytmu, nietolerancji wysiłku lub innych objawów wskazane jest wykonanie badania echokardiograficznego.

Choroby serca stanowią przeciwwskazanie do hodowli.

7. 5. UZĘBIENIE I ZGRYZ

Należy ocenić kompletność uzębienia, ustawienie zębów, zgryz, rozwój szczęki i żuchwy oraz obecność przetrwałych zębów mlecznych.

Poważne wady zgryzu mające wpływ na funkcjonowanie psa wykluczają z hodowli.

7. 6. BADANIA DODATKOWE

W przypadku występowania objawów chorobowych lub określonych problemów zdrowotnych w danej linii należy wykonać odpowiednie badania specjalistyczne, w tym neurologiczne, dermatologiczne lub inne wynikające z potrzeb zdrowotnych psa.

§ 8. DOBÓR PAR HODOWLANYCH

Przy doborze par należy uwzględniać:

• stan zdrowia

• wyniki badań

• wyniki badań genetycznych

• pochodzenie

• budowę anatomiczną

• ruch

• temperament

• uzębienie i zgryz

• jakość szaty

• występowanie chorób i wad w linii

• różnorodność genetyczną

Należy unikać kojarzenia osobników posiadających te same istotne predyspozycje do chorób dziedzicznych.

§ 9. RÓŻNORODNOŚĆ GENETYCZNA

W hodowli należy dążyć do zachowania możliwie szerokiej puli genetycznej.

Należy unikać nadmiernego wykorzystywania jednego reproduktora oraz wielokrotnych bliskich kojarzeń.

Dobór par powinien uwzględniać zachowanie zdrowych i wartościowych linii hodowlanych.

§ 10. TEMPERAMENT I ZACHOWANIE

Bolończyk powinien być psem przyjaznym, pogodnym, kontaktowym i nastawionym na współpracę z człowiekiem.

Preferowane są psy łagodne, stabilne emocjonalnie, inteligentne, aktywne, podatne na szkolenie i prawidłowo funkcjonujące w kontaktach z ludźmi oraz innymi psami.

Nie należy wykorzystywać w hodowli psów wykazujących nieuzasadnioną agresję, skrajny lęk lub poważne zaburzenia zachowania.

§ 11. ROZWÓJ I SOCJALIZACJA SZCZENIĄT

Szczenięta powinny być prawidłowo żywione, poddawane profilaktyce weterynaryjnej, odrobaczaniu i szczepieniom oraz posiadać mikrochip.

Należy zapewnić im odpowiednią socjalizację, kontakt z człowiekiem, bezpieczne warunki rozwoju oraz możliwość prawidłowego poznawania otoczenia.

§ 12. KONTROLA POTOMSTWA

W hodowli należy monitorować zdrowie, rozwój, budowę, temperament, uzębienie, rzepki, oczy, ruch, występowanie chorób dziedzicznych, jakość szaty oraz długość i jakość życia potomstwa.

Informacje dotyczące potomstwa powinny być wykorzystywane przy podejmowaniu kolejnych decyzji hodowlanych.

§ 13. DOBROSTAN

Psy hodowlane muszą mieć zapewnione:

• odpowiednie warunki utrzymania

• prawidłowe żywienie

• stały dostęp do wody

• opiekę weterynaryjną

• odpowiednią aktywność i odpoczynek

• właściwą pielęgnację

• kontakt społeczny

• bezpieczeństwo

• ochronę przed bólem, cierpieniem i zaniedbaniem

§ 14. CECHY NIEPOŻĄDANE W HODOWLI

Za szczególnie niepożądane w hodowli uznaje się:

• zwichnięcie rzepki

• poważne choroby oczu

• dziedziczne choroby siatkówki

• zaćmę

• poważne wady układu ruchu

• istotne choroby serca

• poważne zaburzenia neurologiczne

• poważne wady zgryzu

• poważne wady budowy

• niestabilny temperament

• nieuzasadnioną agresję

• skrajny lęk

§ 15. DOSKONALENIE RASY

Celem hodowli jest stała poprawa zdrowia, budowy, ruchu, temperamentu oraz jakości życia Bolończyka.

Wartość hodowlana psa nie powinna być oceniana wyłącznie na podstawie wyglądu wystawowego.

Podstawą selekcji powinny być zdrowie, prawidłowa funkcjonalność, stabilny temperament oraz udokumentowane pochodzenie.

§ 16. POSTANOWIENIA KOŃCOWE

Program stanowi podstawę prowadzenia odpowiedzialnej hodowli Bolończyka w POK.

Wymagania dotyczące badań mogą być rozszerzane wraz z pojawieniem się nowych metod diagnostycznych oraz nowych informacji dotyczących zdrowia rasy.

POK może wprowadzać dodatkowe wymagania hodowlane w przypadku potwierdzenia nowych zagrożeń zdrowotnych.

§ 17. BADANIA OBOWIĄZKOWE

• profil DNA

• badanie rzepek kolanowych – PL 0/0

§ 18. BADANIA ZALECANE

• certyfikowane badanie okulistyczne

 ECVO

• badanie DNA PRA/prcd

• ocena w kierunku zaćmy młodzieńczej

• ocena siatkówki i PRA

• badanie radiologiczne stawów biodrowych

• badanie kardiologiczne

• echokardiografia w uzasadnionych przypadkach

• badanie układu ruchu

• dodatkowe badania genetyczne właściwe dla rasy lub danej linii

• badania specjalistyczne wynikające z objawów lub problemów występujących w linii

• regularna kontrola stomatologiczna

§ 19. ZASADA DOTYCZĄCA BADAŃ GENETYCZNYCH

Nosiciel danej mutacji może być użyty w hodowli wyłącznie z partnerem wolnym od tej mutacji.

Profil DNA służący identyfikacji i potwierdzeniu pochodzenia jest odrębny od badań DNA wykonywanych w kierunku chorób genetycznych.