
Owczarek niemiecki
- Grupa WDF
- Grupa 1 · Psy pasterskie i zaganiające
- Sekcja WDF
- Nieokreślona w dokumencie WDF
Wzorzec Rasy
Owczarek niemiecki
1. INFORMACJE OGÓLNE
Nazwa rasy: Owczarek Niemiecki
Nazwa angielska: German Shepherd Dog / Deutscher Schäferhund
Kraj pochodzenia: Niemcy
Kraj patronacki:
Klasyfikacja: Systematyka Ras World Dog Federation
Grupa: I – Psy pasterskie i zaganiające
Próby pracy: Z próbami pracy
Przeznaczenie: pies pasterski, służbowy, obronny i wszechstronnie użytkowy
2. PRZEZNACZENIE I CECHY UŻYTKOWE
Owczarek niemiecki jest rasą wszechstronną, przeznaczoną między innymi do:
pracy pasterskiej,
służby,
pracy w ratownictwie,
pracy węchowej,
sportów kynologicznych,
ochrony i obrony,
pracy jako pies towarzyszący.
Powinien być psem aktywnym, odważnym, odpornym psychicznie i chętnym do współpracy z człowiekiem.
3. CHARAKTER I TEMPERAMENT
Owczarek niemiecki powinien być psem:
pewnym siebie,
zrównoważonym,
odważnym,
odpornym na stres,
czujnym,
inteligentnym,
podatnym na szkolenie,
lojalnym wobec przewodnika.
Niepożądane są: nadmierna lękliwość, nieuzasadniona agresja, niestabilność psychiczna, nadmierna nerwowość oraz brak kontroli nad reakcjami.
4. WYGLĄD OGÓLNY
Pies powinien być średniej wielkości, lekko wydłużony, silny i dobrze umięśniony. Sylwetka powinna być harmonijna, funkcjonalna i przystosowana do długotrwałego, wydajnego ruchu.
Długość tułowia powinna nieznacznie przewyższać wysokość w kłębie. Kościec powinien być odpowiednio mocny, lecz nie ciężki.
Owczarek niemiecki powinien sprawiać wrażenie psa silnego, sprawnego i zdolnego do pracy.
5. PROPORCJE
długość tułowia powinna być nieznacznie większa od wysokości w kłębie,
głowa powinna pozostawać proporcjonalna do tułowia,
kończyny powinny zapewniać prawidłową mechanikę ruchu,
sylwetka powinna być harmonijna i funkcjonalna.
Nadmiernie kwadratowa, zbyt długa lub ciężka budowa jest niepożądana.
6. WYSOKOŚĆ I MASA CIAŁA
Psy
wysokość w kłębie: 60–65 cm,
masa ciała: około 30–40 kg.
Suki
wysokość w kłębie: 55–60 cm,
masa ciała: około 22–32 kg.
Masa ciała powinna pozostawać proporcjonalna do wysokości, budowy kośćca, umięśnienia i ogólnej kondycji psa. Nie powinna być oceniana wyłącznie na podstawie konkretnej wartości liczbowej, lecz w powiązaniu z prawidłową sylwetką i sprawnością fizyczną.
Nadmierna masa ciała, otyłość lub wyraźne wychudzenie są wadami wpływającymi na ogólną ocenę psa.
7. GŁOWA
Głowa powinna być proporcjonalna do wielkości ciała, klinowata, mocna i sucha.
Czaszka
Czaszka powinna być umiarkowanie szeroka, z delikatnie zaznaczonym stopem. Linie głowy powinny być harmonijne.
Kufa
Kufa powinna być długa, mocna i dobrze ukształtowana. Grzbiet nosa powinien być prosty.
Nos
Nos powinien być dobrze wykształcony, o ciemnej pigmentacji.
Wargi
Wargi powinny być dobrze przylegające i ciemno pigmentowane.
8. UZĘBIENIE
Uzębienie powinno być kompletne, mocne i prawidłowo ustawione.
Preferowane jest uzębienie zgodne z prawidłowym zgryzem charakterystycznym dla rasy.
Niepożądane są poważne braki zębowe oraz wady zgryzu wpływające na funkcjonalność aparatu szczękowego.
9. OCZY
Oczy powinny być średniej wielkości, migdałowego kształtu, lekko skośnie osadzone i możliwie ciemne.
Wyraz powinien być inteligentny, pewny siebie i czujny. Oczy jasne lub o niepożądanym wyrazie są wadą.
10. USZY
Uszy powinny być średniej wielkości, stojące, wysoko osadzone i skierowane do przodu. Powinny być proporcjonalne do głowy.
U szczeniąt dopuszcza się czasową niestabilność uszu związaną z rozwojem. Uszy trwale opadające u dorosłego psa są wadą.
11. SZYJA
Szyja powinna być silna, dobrze umięśniona i proporcjonalna do tułowia. Skóra na szyi powinna być dobrze dopasowana, bez nadmiernego podgardla.
12. TUŁÓW
Grzbiet
Grzbiet powinien być mocny, prosty i stabilny.
Lędźwie
Lędźwie powinny być krótkie, mocne i dobrze umięśnione.
Zad
Zad powinien być dobrze umięśniony i lekko opadający.
Nadmiernie stromy lub nadmiernie spadzisty zad jest wadą budowy.
Klatka piersiowa
Klatka piersiowa powinna być umiarkowanie szeroka i dobrze rozwinięta. Żebra powinny być odpowiednio wysklepione.
Niepożądana jest zarówno klatka zbyt płaska, jak i beczkowata.
Brzuch
Brzuch powinien być umiarkowanie podciągnięty.
13. KOŃCZYNY PRZEDNIE
Kończyny przednie powinny być proste, równoległe i dobrze umięśnione. Łopatki powinny być dobrze ułożone i przylegające do tułowia.
Łokcie powinny przylegać do klatki piersiowej.
Łapy powinny być zwarte, mocne i dobrze wysklepione.
14. KOŃCZYNY TYLNE
Kończyny tylne powinny być silne, dobrze umięśnione i prawidłowo kątowane. Staw skokowy powinien być mocny i stabilny.
Kończyny tylne powinny umożliwiać efektywny, dynamiczny i wytrzymały ruch.
15. RUCH
Ruch powinien być płynny, wydajny i harmonijny.
Owczarek niemiecki powinien poruszać się z dobrym wykrokiem, odpowiednim napędem kończyn tylnych oraz stabilną linią grzbietu.
W kłusie kończyny powinny poruszać się równolegle, a ruch powinien być swobodny i ekonomiczny.
Nieprawidłowości ruchu, ograniczenie wykroku, niestabilność lub wyraźna niekoordynacja są wadami.
16. OGON
Ogon powinien być dobrze owłosiony i sięgać co najmniej do stawu skokowego.
W spoczynku może być noszony swobodnie. W ruchu może być uniesiony, jednak nie powinien być stale noszony wysoko nad linią grzbietu.
Ogon powinien być prawidłowo osadzony i proporcjonalny do sylwetki.
17. SZATA
Owczarek niemiecki krótkowłosy
Włos okrywowy powinien być prosty, twardy, gęsty i przylegający do ciała. Podszerstek powinien być dobrze rozwinięty.
Owczarek niemiecki długowłosy
Włos powinien być dłuższy, prosty i dobrze rozwinięty, szczególnie na szyi, tylnej stronie kończyn oraz ogonie. Powinien występować podszerstek.
Szata powinna zapewniać ochronę przed warunkami atmosferycznymi.
18. UMASZCZENIE
Dopuszcza się w szczególności:
czarne z podpalaniem,
czarne z szarym,
czarne z rudym lub brązowym,
wilczaste,
jednolicie czarne.
Kolor i rozkład znaczeń powinny być oceniane w odniesieniu do ogólnej harmonii psa.
Biała plama na klatce piersiowej lub jasne znaczenia mogą być oceniane jako niepożądane, zależnie od ich wielkości i intensywności.
19. KONDYCJA
Pies powinien być prezentowany w dobrej kondycji fizycznej. Powinien posiadać:
prawidłową masę ciała,
odpowiednie umięśnienie,
zdrową skórę i szatę,
prawidłową kondycję ruchową.
Otyłość, nadmierne wychudzenie lub wyraźny brak kondycji są wadami.
20. WADY
Za wady uznaje się między innymi:
zaburzenia proporcji,
słabą muskulaturę,
nieprawidłową linię grzbietu,
nieprawidłowe kątowanie kończyn,
niestabilny ruch,
nieprawidłową pigmentację,
jasne oczy,
nieprawidłowe uszy,
nadmierną lękliwość,
nadmierną nerwowość,
brak pewności siebie,
nieuzasadnioną agresję.
Wady ocenia się proporcjonalnie do ich nasilenia oraz wpływu na zdrowie, funkcjonalność i dobrostan psa.
21. WADY DYSKWALIFIKUJĄCE
Dyskwalifikacji mogą podlegać w szczególności:
skrajne zaburzenia psychiczne,
nieuzasadniona agresja,
skrajna lękliwość,
poważne wady anatomiczne uniemożliwiające prawidłowe funkcjonowanie,
poważne wady zgryzu wpływające na funkcjonalność,
cechy wyraźnie sprzeczne z typem rasy,
umaszczenie niezgodne z przyjętym standardem,
wyraźne deformacje kończyn lub tułowia.
22. OCENA OGÓLNA
W ocenie owczarka niemieckiego należy brać pod uwagę przede wszystkim:
zdrowie i sprawność,
prawidłowość budowy,
proporcje,
jakość ruchu,
typ rasy,
temperament,
kondycję,
jakość szaty i pigmentacji.
Priorytetem oceny powinno być zachowanie funkcjonalności, zdrowia i cech charakterystycznych dla rasy.
POSTANOWIENIE KOŃCOWE
Owczarek niemiecki powinien być psem silnym, sprawnym, zrównoważonym i zdolnym do wszechstronnego użytkowania. Prawidłowa budowa powinna służyć zdrowiu, sprawności i długotrwałej aktywności psa.
W ocenie rasy należy kierować się zasadą, że cechy wyglądu nie mogą być oceniane w oderwaniu od zdrowia, funkcjonalności i dobrostanu zwierzęcia.
Program Hodowlany
Ta wersja językowa dokumentu jest w przygotowaniu.
PODSTAWA OPRACOWANIA WZORCA RASY
Niniejszy wzorzec rasy został opracowany na potrzeby Polskiej Organizacji Kynologicznej International Union (POK) w oparciu o historię rasy, jej pierwotne przeznaczenie, charakterystyczne cechy budowy i użytkowości oraz współczesną wiedzę kynologiczną, weterynaryjną i genetyczną.
Wzorzec może podlegać okresowej aktualizacji wraz z rozwojem wiedzy kynologicznej, weterynaryjnej i genetycznej oraz zmianami zachodzącymi w populacji rasy.
Opracowanie:
© Polska Organizacja Kynologiczna International Union

