Mops

1. INFORMACJE OGÓLNE

Nazwa rasy: Mops

Nazwa angielska: Pug

Kraj pochodzenia: Chiny

Klasyfikacja: Systematyka Ras World Dog Federation

Grupa: Grupa IX – Psy ozdobne i do towarzystwa

Próby pracy: Nie podlega 

Przeznaczenie: pies do towarzystwa, pies rodzinny. Mops jest niewielkim, krępym psem o zwartej sylwetce, krótkiej kufie i ogonie ciasno skręconym nad biodrem. Jego charakterystyczny wygląd powinien łączyć się ze sprawnością i dobrym samopoczuciem

2. PRZEZNACZENIE I CECHY UŻYTKOWE

Mops jest przede wszystkim psem do towarzystwa. Silnie przywiązuje się do opiekunów i chętnie uczestniczy w życiu rodziny. Cechują go towarzyskość, inteligencja i zainteresowanie otoczeniem. Nie podlega próbom pracy. Budowa psa powinna umożliwiać mu swobodną codzienną aktywność, bez zaburzeń oddychania.

3. CHARAKTER I TEMPERAMENT

Mops powinien być pogodny, kontaktowy i zrównoważony. Łączy pewność siebie i godną postawę z żywym, wesołym usposobieniem. Jest uczuciowy, chętny do zabawy i dobrze reaguje na kontakt z człowiekiem. Agresja oraz wyraźna lękliwość nie odpowiadają charakterowi rasy.

4. WYGLĄD OGÓLNY

Mops powinien sprawiać wrażenie dużej siły skupionej w niewielkim ciele. Jest krępy, zwarty i dobrze umięśniony, ale nie otyły. Sylwetka jest wyraźnie zbliżona do kwadratu. Charakterystyczne są stosunkowo duża, okrągła głowa, krótka kufa, niewielkie opadające uszy i skręcony ogon. Niedopuszczalne jest uzyskiwanie typowego wyglądu kosztem zdrowia i sprawności.

5. PROPORCJE

Długość tułowia i wysokość w kłębie powinny tworzyć zwartą, niemal kwadratową sylwetkę. Budowa jest mocna, bez wrażenia krótkonożności lub nadmiernej wysokości na nogach. Głowa pozostaje odpowiednia do masywności tułowia. Niepożądane są wydłużona sylwetka, nadmierna lekkość oraz ciężkość wynikająca z otłuszczenia.

6. WIELKOŚĆ I MASA CIAŁA

Idealna masa ciała wynosi 6,3–8,1 kg. Pies powinien być umięśniony; właściwej masy nie należy uzyskiwać przez nadwagę. Ocenia się zwartą budowę, kondycję i prawidłowe proporcje.

7. GŁOWA

Głowa jest stosunkowo duża i okrągła, lecz nie przypomina jabłka. Czoło nie powinno być cofnięte. Zmarszczki są wyraźne, ale bez nadmiaru. Kufa jest krótka, tępo zakończona i zbliżona do kwadratu, bez zadartego profilu. Nos powinien być czarny, dość duży, z szeroko otwartymi nozdrzami. Zwężenie nozdrzy oraz nadmierny fałd nad nosem są nieakceptowalne i powinny być surowo oceniane. Fałd, jeśli występuje, nie może uciskać oczu ani nosa lub utrudniać ich funkcjonowania.

8. UZĘBIENIE

Typowy jest niewielki przodozgryz. Żuchwa powinna być szeroka, a dolne siekacze ustawione w niemal prostej linii. Przy zamkniętym pysku zęby i język nie powinny być widoczne. Krzywa żuchwa i znaczny przodozgryz są bardzo niepożądane.

9. OCZY

Oczy są ciemne, okrągłe i stosunkowo duże, o łagodnym, uważnym wyrazie. Przy ożywieniu spojrzenie błyszczące i pełne energii. Oczy nie mogą być wyłupiaste; podczas patrzenia prosto przed siebie białkówki nie powinny być widoczne. Nie mogą występować oznaki bólu ani inne nieprawidłowości oczu.

10. USZY

Uszy są małe, cienkie i miękkie. Występują w dwóch odmianach: różyczkowej, z odwinięciem odsłaniającym wnętrze ucha, oraz guzikowej, z płatkiem złożonym do przodu i zakrywającym otwór ucha. Preferowane są uszy guzikowe. Uszy stojące nie odpowiadają typowi rasy.

11. SZYJA

Szyja jest mocna, dość gruba i lekko łukowato wygięta, szczególnie w górnej części. Powinna mieć długość pozwalającą na dumne, swobodne noszenie głowy. Nie może sprawiać wrażenia nadmiernie skróconej i wciśniętej między łopatki.

12. TUŁÓW

Tułów jest krótki i krępy, z szeroką klatką piersiową oraz dobrze wysklepionymi żebrami sięgającymi daleko ku tyłowi. Grzbiet powinien zachowywać prostą linię, bez zapadnięcia ani wygięcia w łuk. Całość powinna być zwarta i stabilna. Obfitość tkanki tłuszczowej nie może zastępować prawidłowej szerokości klatki i umięśnienia.

13. KOŃCZYNY PRZEDNIE

Kończyny przednie są bardzo mocne, proste i umiarkowanej długości, ustawione dobrze pod tułowiem. Łopatki powinny być ukośnie ułożone. Łapy nie są ani wydłużone jak zajęcze, ani tak zaokrąglone jak kocie. Palce powinny być dobrze rozdzielone, a pazury czarne. Ustawienie kończyn powinno zapewniać stabilne podparcie.

14. KOŃCZYNY TYLNE

Kończyny tylne są mocne, umiarkowanej długości i dobrze ustawione pod tułowiem. Stawy kolanowe powinny być prawidłowo kątowane. Oglądane od tyłu kończyny są proste i równoległe. Łapy odpowiadają budową przednim. Niepożądane są zbieżne stawy skokowe, niestabilność oraz budowa ograniczająca siłę napędu.

15. RUCH

Przód powinien pracować zdecydowanie, z dobrym wykrokiem; łapy stawiane są bez kierowania ich do wewnątrz lub na zewnątrz. Tylne kończyny poruszają się równie prawidłowo, zapewniając mocny napęd. Dopuszczalna jest charakterystyczna, lekko kołysząca praca zadu. Ruch powinien pozostać swobodny i sprawny, bez kulawizny czy oznak wysiłku oddechowego.

16. OGON

Ogon jest wysoko osadzony i ciasno skręcony nad biodrem. Szczególnie ceniony jest podwójny skręt. Powinien harmonijnie dopełniać zwartą sylwetkę. Luźny skręt, niski sposób osadzenia lub ogon stale wyprostowany stanowią odstępstwa od pożądanego typu.

17. SZATA

Włos jest krótki, delikatny, gładki i miękki, z wyraźnym połyskiem. Okrywa przylega do ciała i podkreśla jego zwartą budowę. Nie powinna być twarda, wełnista ani długa. Kondycja skóry i włosa powinna świadczyć o zdrowiu psa; fałdy skórne nie mogą powodować podrażnień ani ograniczać funkcjonowania.

18. UMASZCZENIE

Uznane umaszczenia to srebrne, morelowe, płowe i czarne. Barwa powinna być wyraźna i czysta. U psów nieczarnych istotny jest kontrast między kolorem podstawowym a ciemną maską i pręgą grzbietową, biegnącą od potylicy do ogona. Znaczenia powinny być możliwie intensywnie czarne.

18. 1 UMASZCZENIA JEDNOLITE

SREBRNE: jasne srebrzyste tło z wyraźnymi czarnymi znaczeniami. MORELOWE: ciepły morelowy kolor podstawowy, kontrastujący z czernią znaczeń. PŁOWE: płowy kolor podstawowy z wyraźnie odcinającą się maską i pozostałymi znaczeniami. CZARNE: czarna okrywa o jednolitym, głębokim kolorze. Przy srebrnym, morelowym i płowym umaszczeniu czarne są maska lub kufa, uszy, znamiona na policzkach, znak na czole oraz pręga grzbietowa

19. WADY

Każde odstępstwo od opisanych cech należy oceniać stosownie do jego nasilenia oraz wpływu na zdrowie i dobrostan psa. Szczególnej uwagi wymagają:

Budowa wydłużona, zbyt lekka, krótkonożna lub nadmiernie wysoka na nogach.

Otyłość, słabe umięśnienie, zapadnięty lub wysklepiony grzbiet.

Zwężone nozdrza, nadmierny fałd nosowy i jakiekolwiek zaburzenia oddychania.

Oczy wyłupiaste, widoczne białkówki przy spojrzeniu na wprost, podrażnienie oczu przez fałdy.

Krzywa żuchwa, nadmierny przodozgryz oraz widoczne przy zamkniętym pysku zęby lub język.

Nieprawidłowe ustawienie kończyn, ograniczony wykrok, słaby napęd lub niestabilny ruch.

Nietypowe noszenie ogona, niewłaściwa struktura szaty oraz umaszczenie niezgodne ze wzorcem.

20. WADY DYSKWALIFIKUJĄCE

Agresja lub nadmierna lękliwość.

Wyraźne nieprawidłowości budowy lub zachowania.

Do hodowli powinny być używane wyłącznie psy klinicznie i funkcjonalnie zdrowe, o budowie typowej dla rasy. Samce powinny mieć dwa prawidłowo rozwinięte jądra całkowicie umieszczone w mosznie.

§ 1. POSTANOWIENIA OGÓLNE

Program Hodowlany Rasy Mops został opracowany na potrzeby Polskiej Organizacji Kynologicznej International Union (POK) w celu określenia zasad odpowiedzialnej hodowli, zachowania charakterystycznych cech rasy oraz prowadzenia świadomej selekcji hodowlanej.

Program ma na celu doskonalenie rasy poprzez prowadzenie hodowli ukierunkowanej na zdrowie, prawidłową budowę anatomiczną, prawidłowe funkcjonowanie układu oddechowego, sprawność ruchową, stabilny temperament, zachowanie charakterystycznych cech Mopsów oraz dobrostan zwierząt.

Hodowla prowadzona w ramach POK opiera się na zasadach etyki hodowlanej, odpowiedzialności hodowcy, świadomej selekcji, wykorzystaniu badań diagnostycznych oraz poszanowaniu różnorodności genetycznej populacji.

Szczególne znaczenie w hodowli Mopsów ma ograniczenie występowania chorób i wad mogących mieć wpływ na jakość życia, w szczególności dotyczących układu oddechowego, oczu, kręgosłupa, aparatu ruchu, skóry, uzębienia, układu krążenia, układu neurologicznego oraz chorób dziedzicznych.

Priorytetem hodowli pozostają zdrowie, prawidłowa budowa, swobodne oddychanie, funkcjonalność, prawidłowy ruch, stabilny temperament oraz jakość życia psa.

§ 2. CELE HODOWLANE

Celem programu jest:

zachowanie prawidłowego typu rasy Mops,

zachowanie charakterystycznej sylwetki i proporcji rasy,

ograniczenie występowania chorób i wad dziedzicznych,

doskonalenie budowy zgodnej ze wzorcem rasy,

zachowanie prawidłowych proporcji ciała,

zachowanie prawidłowej konstrukcji kośćca,

zachowanie prawidłowej muskulatury,

zachowanie prawidłowego ruchu i sprawności,

zapewnienie prawidłowej funkcji układu oddechowego,

ograniczenie występowania problemów związanych z zespołem brachycefalicznym,

ograniczenie nadmiernego zwężenia nozdrzy,

ograniczenie nieprawidłowości podniebienia miękkiego,

ograniczenie występowania zwężenia dróg oddechowych,

ograniczenie nietolerancji wysiłku,

ograniczenie problemów związanych z przegrzewaniem organizmu,

kontrolowanie stanu kręgosłupa,

ograniczenie występowania wad kręgów,

monitorowanie zdrowia oczu,

ograniczenie występowania urazów i chorób gałki ocznej,

kontrolowanie stanu rzepek kolanowych,

ograniczenie występowania zwichnięcia rzepki,

monitorowanie zdrowia skóry,

ograniczenie przewlekłych stanów zapalnych fałdów skórnych,

ograniczenie wad uzębienia i zgryzu,

zachowanie prawidłowej funkcji aparatu żucia,

monitorowanie zdrowia serca,

monitorowanie zdrowia układu neurologicznego,

ograniczenie występowania chorób dziedzicznych,

wykorzystanie badań DNA,

zachowanie prawidłowej struktury i jakości szaty,

zachowanie prawidłowej pigmentacji,

zachowanie charakterystycznego wyglądu głowy Mopsów bez pogarszania funkcjonalności,

zachowanie charakterystycznego ogona,

zachowanie inteligencji i chęci współpracy z człowiekiem,

zachowanie stabilnego i zrównoważonego charakteru,

zachowanie możliwie szerokiej puli genetycznej,

podnoszenie jakości hodowli poprzez wykorzystanie nowoczesnych metod diagnostycznych,

poprawa długowieczności i jakości życia rasy.

§ 3. TYP HODOWLANY

Mops powinien być psem:

małej wielkości,

zwartym,

harmonijnie zbudowanym,

proporcjonalnym,

mocnym i dobrze umięśnionym,

o prawidłowej konstrukcji kośćca,

o prawidłowej muskulaturze odpowiedniej do wielkości,

o prawidłowej sylwetce,

o prawidłowym i swobodnym ruchu,

o charakterystycznej dla rasy głowie,

o prawidłowo osadzonych oczach,

o prawidłowej budowie nosa i nozdrzy,

o prawidłowym uzębieniu,

o prawidłowej pigmentacji,

o prawidłowej strukturze szaty,

o prawidłowej długości i jakości włosa,

o prawidłowo ukształtowanym ogonie,

inteligentnym,

wesołym,

żywym,

czujnym,

przyjaznym,

towarzyskim,

pewnym siebie,

o stabilnym temperamencie.

Mops powinien zachować charakterystyczną budowę głowy i kufy rasy, jednak cechy te nie mogą być rozwijane w sposób prowadzący do ograniczenia oddychania, pogorszenia widzenia, problemów z termoregulacją, trudności w pobieraniu pokarmu lub ograniczenia normalnej aktywności fizycznej.

Pies powinien oddychać swobodnie zarówno w spoczynku, jak i podczas umiarkowanego wysiłku.

Nie należy promować skrajnie skróconej kufy, nadmiernie zwężonych nozdrzy, nadmiernie wydłużonego podniebienia miękkiego, nadmiernie wystających oczu ani innych cech brachycefalicznych prowadzących do pogorszenia zdrowia lub jakości życia.

Nie należy również promować nadmiernej masywności, skrajnie ciężkiej budowy ani innych cech ekstremalnych kosztem sprawności i funkcjonalności psa.

§ 4. WYMAGANIA DLA PSÓW HODOWLANYCH

Do hodowli mogą zostać dopuszczone wyłącznie psy i suki, które:

posiadają rodowód uznawany przez POK,

uzyskały wymagane kwalifikacje hodowlane zgodnie z regulaminami POK,

posiadają ocenę zgodności ze wzorcem rasy,

posiadają stabilny temperament,

nie wykazują nieuzasadnionej agresji,

nie wykazują skrajnej lękliwości,

posiadają prawidłową budowę,

posiadają prawidłowy i swobodny ruch,

posiadają swobodne oddychanie,

nie wykazują istotnej nietolerancji wysiłku,

nie wykazują patologicznej duszności,

są wolne od wad uniemożliwiających odpowiedzialne wykorzystanie w hodowli,

posiadają obowiązkowy profil DNA,

posiadają obowiązkową ocenę rzepek kolanowych,

uzyskały wynik rzepek 0/0,

posiadają wymagane badania stawów biodrowych,

posiadają wymagane badania dotyczące układu oddechowego, jeżeli zostały określone przez POK,

posiadają wymagane wyniki pozostałych badań zdrowotnych określonych przez POK,

posiadają wymagane badania genetyczne określone dla rasy.

§ 5. WIEK HODOWLANY

Do hodowli dopuszcza się psy i suki po osiągnięciu odpowiedniej dojrzałości fizycznej i psychicznej oraz po uzyskaniu wymaganych kwalifikacji hodowlanych i wykonaniu obowiązkowych badań.

Zaleca się, aby pierwsze krycie suki odbyło się po osiągnięciu odpowiedniej dojrzałości organizmu, nie wcześniej niż po ukończeniu 15 miesiąca życia.

Suka traci uprawnienia hodowlane z dniem 31 grudnia w roku kalendarzowym, w którym kończy 8 lat.

Reproduktor może zostać wykorzystany w hodowli po ukończeniu 15 miesiąca życia, pod warunkiem uzyskania wymaganych uprawnień hodowlanych oraz wykonania obowiązkowych badań.

POK nie określa górnej granicy wieku dla psa. Samiec może kryć bez limitu wieku, dopóki jest zdrowy i ma dobrą jakość nasienia.

W przypadku Mopsów szczególną uwagę należy zwrócić na prawidłowy rozwój układu oddechowego, kośćca, kręgosłupa, kondycję fizyczną oraz zdolność suki do bezpiecznego przebiegu ciąży i porodu.

Przy kwalifikacji suki do hodowli należy szczególnie uwzględnić jej zdolność do swobodnego oddychania, prawidłowej termoregulacji oraz bezpiecznego wysiłku.

Dobór wieku hodowlanego powinien zawsze uwzględniać dobrostan zwierzęcia, jego rozwój fizyczny i psychiczny oraz stan zdrowia.

§ 6. OBOWIĄZKOWY PROFIL DNA

Wszystkie psy i suki przeznaczone do hodowli muszą posiadać profil DNA wykonany w laboratorium akceptowanym przez POK.

Profil DNA jest obowiązkowym warunkiem uzyskania kwalifikacji hodowlanych.

Profil DNA służy do:

identyfikacji psa,

potwierdzania pochodzenia potomstwa,

zabezpieczenia dokumentacji hodowlanej,

ochrony wiarygodności rodowodów,

ograniczania możliwości błędnego określenia pochodzenia,

zwiększenia wiarygodności hodowli.

Profil DNA nie zastępuje badań genetycznych dotyczących chorób dziedzicznych.

§ 7. OBOWIĄZKOWE BADANIA ZDROWOTNE

Przed uzyskaniem kwalifikacji hodowlanych psy i suki muszą posiadać wymagane badania zdrowotne zgodnie z aktualnymi wymaganiami POK.

7. 1. Ocena rzepek kolanowych

Ocena rzepek kolanowych jest obowiązkowym badaniem hodowlanym.

Obowiązkowe jest badanie manualne (palpacyjne), natomiast w przypadkach wskazanych przez lekarza weterynarii zaleca się wykonanie dodatkowej diagnostyki obrazowej (RTG).

Do hodowli mogą zostać dopuszczone wyłącznie psy i suki z wynikiem:

PL 0/0 – obie rzepki prawidłowe.

W przypadku wyniku innego niż 0/0 osobnik nie może być wykorzystywany w hodowli POK.

Celem wprowadzenia bezwzględnego wymogu 0/0 jest ograniczenie występowania zwichnięcia rzepki w populacji Mopsów oraz prowadzenie konsekwentnej selekcji w kierunku zdrowego i sprawnego aparatu ruchu.

RZEPKI 0/0 – WARUNEK BEZWZGLĘDNY.

7. 2. Ocena stawów biodrowych

U psów przeznaczonych do hodowli zaleca się wykonanie badania radiologicznego stawów biodrowych zgodnie z uznaną metodą oceny.

Badanie powinno być wykonane przez uprawnionego lekarza weterynarii, a wynik powinien zostać odpowiednio udokumentowany.

Celem badania jest ograniczenie występowania dysplazji stawów biodrowych oraz innych nieprawidłowości mogących wpływać na sprawność ruchową psa.

W hodowli preferowane są osobniki z prawidłowymi stawami biodrowymi.

Wyniki badań stawów biodrowych powinny być uwzględniane przy planowaniu kojarzeń.

7. 3. Ocena układu oddechowego i funkcji oddychania

Ze względu na brachycefaliczną budowę Mopsów ocena funkcji układu oddechowego stanowi jeden z najważniejszych elementów odpowiedzialnej selekcji hodowlanej.

Pies hodowlany powinien:

swobodnie oddychać w spoczynku,

tolerować umiarkowany wysiłek,

nie wykazywać patologicznego chrapania w stanie czuwania,

nie wykazywać sinienia błon śluzowych,

nie wykazywać omdleń związanych z wysiłkiem,

nie wykazywać istotnej nietolerancji wysiłku,

nie wykazywać objawów przegrzewania organizmu przy umiarkowanej aktywności,

posiadać możliwie szerokie nozdrza,

posiadać drożne drogi oddechowe.

W przypadku występowania objawów wskazujących na zespół brachycefaliczny zaleca się przeprowadzenie pogłębionej diagnostyki weterynaryjnej.

Szczególną uwagę należy zwrócić na:

zwężenie nozdrzy,

długość i strukturę podniebienia miękkiego,

drożność gardła,

funkcjonowanie krtani,

tchawicę,

ogólną tolerancję wysiłku,

zdolność do prawidłowej termoregulacji.

Badanie zalecane:

BOAS (Brachycephalic Obstructive Airway Syndrome) – test oceniający stopień zespołu oddechowego psów krótkoczaszkowych, kluczowy dla zdrowia Mopsów.

Osobniki z ciężkimi zaburzeniami oddychania lub znaczną nietolerancją wysiłku nie powinny być wykorzystywane w hodowli.

7. 4. Badanie okulistyczne

Ze względu na charakterystyczną budowę czaszki i oczu Mopsów badanie okulistyczne ma szczególne znaczenie.

U psów przeznaczonych do hodowli zaleca się wykonanie specjalistycznego badania okulistycznego.

Szczególną uwagę należy zwrócić na:

powierzchnię rogówki,

owrzodzenia rogówki,

pigmentację rogówki,

soczewkę,

siatkówkę,

powieki,

rzęsy,

nieprawidłowe owłosienie powiek,

urazy gałki ocznej,

prawidłowość ustawienia gałek ocznych,

inne zmiany okulistyczne mogące mieć znaczenie dla zdrowia lub hodowli.

Nie należy wykorzystywać w hodowli osobników z poważnymi, przewlekłymi lub dziedzicznymi chorobami oczu.

7. 5. Ocena uzębienia i zgryzu

U psów przeznaczonych do hodowli należy zwracać szczególną uwagę na:

prawidłowy rozwój szczęki i żuchwy,

prawidłowe funkcjonowanie aparatu żucia,

ustawienie zębów,

stłoczenie zębów,

przetrwałe zęby mleczne,

choroby przyzębia,

urazy podniebienia lub jamy ustnej,

wady mogące utrudniać pobieranie pokarmu.

Ze względu na budowę czaszki Mopsów szczególne znaczenie ma ograniczenie skrajnego stłoczenia zębów oraz wad utrudniających prawidłowe funkcjonowanie jamy ustnej.

Poważne wady zgryzu oraz wady mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie psa powinny być podstawą do wykluczenia z hodowli.

7. 6. Ocena kręgosłupa

Ze względu na predyspozycje rasy do niektórych wad kręgów i problemów kręgosłupa zaleca się ocenę układu kostnego, szczególnie u osobników wykazujących objawy kliniczne.

Szczególną uwagę należy zwrócić na:

budowę kręgów,

prawidłowość kręgosłupa,

objawy bólowe,

zaburzenia chodu,

osłabienie kończyn,

zaburzenia koordynacji,

objawy neurologiczne,

inne nieprawidłowości mogące mieć podłoże dziedziczne.

Osobniki z poważnymi, klinicznie istotnymi wadami kręgosłupa lub chorobami neurologicznymi związanymi z budową kręgosłupa nie powinny być wykorzystywane w hodowli.

7. 7. Badania genetyczne

POK zaleca wykonywanie dostępnych i wiarygodnie zwalidowanych badań genetycznych dotyczących chorób dziedzicznych występujących lub mogących występować w populacji Mopsów.

Badania zalecane:

badania genetyczne dotyczące chorób oczu,

badania genetyczne dotyczące układu neurologicznego,

badania genetyczne dotyczące chorób kręgosłupa,

badania dotyczące innych chorób dziedzicznych potwierdzonych w danej linii,

inne badania genetyczne dostępne dla rasy i potwierdzone naukowo,

specjalistyczne badanie okulistyczne,

ocena układu oddechowego,

testy kliniczne oraz wydolnościowe,

badanie serca,

badanie układu ruchu,

badanie stomatologiczne,

dodatkowe badania wynikające z historii zdrowotnej konkretnej linii hodowlanej,

badanie w kierunku PDE/NME – genetyczny test na martwicze zapalenie opon mózgowych i mózgu,

PK (niedobór kinazy pirogronianowej),

DM (mielopatia zwyrodnieniowa),

MH (hipertermia złośliwa).

Wyniki badań genetycznych powinny być uwzględniane przy planowaniu kojarzeń.

Sam fakt bycia nosicielem określonej mutacji nie powinien automatycznie prowadzić do eliminacji wartościowego genetycznie osobnika, jeżeli możliwe jest bezpieczne zaplanowanie kojarzenia z osobnikiem wolnym od danej mutacji.

Nosiciel nie powinien być kojarzony z innym nosicielem ani z osobnikiem chorym na daną chorobę dziedziczną, jeżeli takie skojarzenie stwarza ryzyko urodzenia chorego potomstwa.

Celem jest ograniczenie występowania chorób u potomstwa przy jednoczesnym zachowaniu możliwie szerokiej różnorodności genetycznej.

7. 8. Ocena układu krążenia

Zaleca się kontrolę układu krążenia u psów przeznaczonych do hodowli.

Szczególną uwagę należy zwrócić na:

szmery sercowe,

zaburzenia rytmu,

nietolerancję wysiłku,

omdlenia,

duszność,

osłabienie,

inne objawy mogące wskazywać na chorobę układu krążenia.

W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości zaleca się pogłębioną diagnostykę, w tym konsultację kardiologiczną oraz badanie echokardiograficzne, jeżeli lekarz weterynarii uzna je za wskazane.

Psy z klinicznie istotną chorobą serca nie powinny być wykorzystywane w hodowli.

7. 9. Ocena skóry i fałdów skórnych

Mops powinien posiadać zdrową skórę.

Szczególną uwagę należy zwrócić na:

fałdy skórne,

przewlekłe stany zapalne,

infekcje bakteryjne i grzybicze,

przewlekły świąd,

nawracające zapalenia skóry,

nieprawidłowy zapach skóry,

przewlekłe podrażnienia,

problemy mogące mieć podłoże dziedziczne.

Nie należy promować nadmiernie głębokich fałdów skórnych, jeżeli prowadzą one do przewlekłych problemów zdrowotnych.

Osobniki z ciężkimi i przewlekłymi chorobami skóry o możliwym podłożu dziedzicznym nie powinny być wykorzystywane w hodowli.

7. 10. Ocena układu ruchu

Pies hodowlany powinien:

poruszać się swobodnie,

nie wykazywać kulawizny,

nie wykazywać bólu,

posiadać prawidłową budowę kończyn,

posiadać stabilne stawy,

posiadać prawidłową muskulaturę.

Szczególną uwagę należy zwrócić na:

rzepki,

stawy biodrowe,

kolana,

kręgosłup,

kończyny,

łapy.

Nie należy wykorzystywać w hodowli osobników wykazujących istotne nieprawidłowości układu ruchu.

7. 11. Ocena ogólnego stanu zdrowia

Pies i suka hodowlana powinny być w dobrej kondycji fizycznej i posiadać aktualną ocenę stanu zdrowia.

Nie należy wykorzystywać w hodowli osobników, których stan zdrowia może negatywnie wpływać na dobrostan ich samych lub potomstwa.

Szczególną uwagę należy zwracać na:

prawidłową masę ciała,

kondycję mięśniową,

sprawność ruchową,

zdolność do umiarkowanego wysiłku,

swobodne oddychanie,

stan skóry,

stan oczu,

stan jamy ustnej,

ogólną kondycję fizyczną,

odporność fizyczną.

§ 8. DOBÓR PAR HODOWLANYCH

Dobór par hodowlanych powinien być prowadzony w sposób świadomy i odpowiedzialny, z uwzględnieniem:

zdrowia,

wyniku oceny rzepek,

wyników badań stawów biodrowych,

funkcji układu oddechowego,

wyników badań okulistycznych,

wyników badań genetycznych,

zgodności ze wzorcem rasy,

budowy anatomicznej,

prawidłowej budowy głowy,

jakości nozdrzy i dróg oddechowych,

ruchu,

temperamentu,

jakości szaty,

pigmentacji,

wyników badań zdrowotnych,

stanu skóry i fałdów,

stanu uzębienia,

budowy kręgosłupa,

pochodzenia,

zdrowia przodków,

zdrowia rodzeństwa,

jakości wcześniejszego potomstwa,

różnorodności genetycznej.

Podstawowym warunkiem dopuszczenia do kojarzenia pozostaje wynik rzepek 0/0 u obojga rodziców.

W przypadku Mopsów szczególną uwagę należy zwrócić na funkcję układu oddechowego. Nie należy łączyć osobników posiadających istotne problemy z oddychaniem, jeżeli zwiększa to ryzyko uzyskania potomstwa z poważnymi zaburzeniami oddychania.

Nie należy kojarzyć osobników posiadających te same poważne wady budowy lub obciążonych tymi samymi chorobami dziedzicznymi.

Przy planowaniu kojarzeń zaleca się analizę pokrewieństwa oraz unikanie nadmiernej koncentracji jednej linii hodowlanej.

§ 9. RÓŻNORODNOŚĆ GENETYCZNA

Jednym z podstawowych celów programu hodowlanego jest utrzymanie odpowiedniej różnorodności genetycznej populacji Mopsów.

Należy unikać nadmiernego wykorzystywania pojedynczych reproduktorów, które może prowadzić do zawężenia puli genetycznej.

Dobór par powinien uwzględniać:

rodowód,

stopień pokrewieństwa,

wyniki badań DNA,

wyniki badań genetycznych,

zdrowie przodków,

zdrowie rodzeństwa,

jakość wcześniejszego potomstwa,

wartość hodowlaną linii.

W przypadku występowania chorób dziedzicznych decyzje hodowlane powinny opierać się na wynikach badań genetycznych oraz aktualnej wiedzy weterynaryjnej i genetycznej.

Nie należy eliminować z hodowli całych linii wyłącznie na podstawie występowania pojedynczego nosicielstwa, jeżeli bezpieczne kojarzenia pozwalają na zachowanie wartościowej różnorodności genetycznej.

§ 10. TEMPERAMENT I CHARAKTER

Mops powinien odznaczać się:

inteligencją,

wesołym usposobieniem,

żywym charakterem,

ciekawością świata,

chęcią współpracy z człowiekiem,

łatwością uczenia się,

przyjaznym nastawieniem,

towarzyskością,

pewnością siebie,

stabilnością emocjonalną,

odpowiednią odpornością psychiczną.

Do hodowli nie powinny być kwalifikowane psy wykazujące:

nieuzasadnioną agresję,

skrajną lękliwość,

niestabilność psychiczną,

nadmierną nerwowość,

niekontrolowane reakcje,

zachowania uniemożliwiające prawidłowe funkcjonowanie w środowisku człowieka.

Temperament stanowi istotny element oceny wartości hodowlanej psa.

§ 11. ROZWÓJ I SOCJALIZACJA SZCZENIĄT

Hodowca jest zobowiązany zapewnić szczeniętom odpowiednie warunki do prawidłowego rozwoju.

Szczenięta powinny być:

prawidłowo żywione,

objęte opieką weterynaryjną,

regularnie monitorowane pod względem zdrowia,

odpowiednio socjalizowane,

przyzwyczajane do kontaktu z człowiekiem,

stopniowo zapoznawane z różnymi bodźcami środowiskowymi.

W przypadku Mopsów szczególną uwagę należy zwrócić na:

prawidłowy rozwój układu oddechowego,

prawidłowy rozwój kośćca,

rozwój kręgosłupa,

rozwój uzębienia,

prawidłowe żywienie,

utrzymanie prawidłowej masy ciała,

zapobieganie urazom oczu,

zapobieganie przegrzewaniu,

właściwą aktywność fizyczną,

prawidłowy rozwój psychiczny,

pielęgnację skóry i fałdów skórnych.

Szczenięta powinny opuszczać hodowlę odpowiednio przygotowane do życia w nowych domach.

Zaleca się, aby nie następowało to wcześniej niż po ukończeniu 8 tygodnia życia.

§ 12. MONITOROWANIE POTOMSTWA

Hodowca powinien monitorować rozwój potomstwa oraz analizować jakość uzyskiwanych miotów.

Szczególną uwagę należy zwracać na:

rozwój układu oddechowego,

tolerancję wysiłku,

występowanie problemów z oddychaniem,

podatność na przegrzewanie,

stan rzepek kolanowych,

stan stawów biodrowych,

rozwój kręgosłupa,

prawidłowy zgryz i uzębienie,

rozwój kośćca,

budowę kończyn,

zdrowie oczu,

zdrowie serca,

zdrowie neurologiczne,

stan skóry i fałdów skórnych,

jakość i strukturę szaty,

pigmentację,

rozwój fizyczny,

masę ciała,

temperament,

ogólny stan zdrowia,

występowanie wad dziedzicznych,

długość życia,

przyczyny ewentualnych przedwczesnych zgonów.

Informacje uzyskane z monitorowania potomstwa powinny być wykorzystywane przy planowaniu kolejnych kojarzeń.

W przypadku stwierdzenia powtarzających się problemów zdrowotnych w określonej linii hodowlanej hodowca powinien uwzględnić te informacje w dalszej selekcji hodowlanej.

§ 13. DOBROSTAN SUKI HODOWLANEJ I SZCZENIĄT

Hodowla powinna być prowadzona z pełnym poszanowaniem dobrostanu zwierząt.

Suka hodowlana powinna mieć zapewnione:

odpowiednie żywienie,

właściwą opiekę weterynaryjną,

odpowiednie warunki bytowe,

możliwość odpoczynku pomiędzy miotami,

właściwą opiekę podczas ciąży i laktacji,

bezpieczne warunki porodu i wychowywania szczeniąt.

W przypadku Mopsów szczególnie istotne jest uwzględnienie kondycji suki, jej zdolności oddechowych oraz możliwości bezpiecznego przebiegu ciąży i porodu.

Ze względu na budowę brachycefaliczną należy zwrócić szczególną uwagę na ryzyko komplikacji porodowych. Suka powinna pozostawać pod odpowiednią opieką weterynaryjną przed porodem i w jego trakcie.

Decyzja dotycząca sposobu prowadzenia porodu powinna zawsze uwzględniać stan zdrowia suki, wielkość płodów, ich liczbę, budowę anatomiczną oraz ocenę lekarza weterynarii.

Nie należy dopuszczać do nadmiernej eksploatacji suki hodowlanej.

Liczba miotów oraz częstotliwość kryć powinny być dostosowane do wieku, kondycji i stanu zdrowia suki zgodnie z regulaminem POK.

W przypadku zagrożenia zdrowia lub życia zwierzęcia hodowca jest zobowiązany do niezwłocznego zapewnienia pomocy weterynaryjnej.

§ 14. WYKORZYSTANIE PSÓW Z CECHAMI NIEPOŻĄDANYMI

Do hodowli nie powinny być wykorzystywane psy posiadające:

wady budowy,

poważne choroby dziedziczne,

niestabilny temperament,

agresję,

skrajną lękliwość,

wady uniemożliwiające prawidłowe funkcjonowanie,

poważne przewlekłe problemy zdrowotne,

nieprawidłowe rzepki,

poważne nieprawidłowości stawów biodrowych,

ciężkie zaburzenia oddychania,

znaczną nietolerancję wysiłku,

poważne wady dróg oddechowych,

poważne przewlekłe choroby oczu,

poważne choroby kręgosłupa,

poważne przewlekłe choroby skóry o możliwym podłożu dziedzicznym.

Psy lub suki z nieprawidłowym wynikiem oceny rzepek nie mogą być wykorzystywane w hodowli POK.

W hodowli obowiązuje zasada:

RZEPKI 0/0 – WARUNEK BEZWZGLĘDNY.

Nie należy wykorzystywać w hodowli osobników, których budowa brachycefaliczna powoduje istotne zaburzenia oddychania, ograniczenie aktywności lub pogorszenie jakości życia.

Nie należy wykorzystywać w hodowli osobników z poważnymi wadami oczu, jeżeli ich występowanie może być związane z budową lub podłożem dziedzicznym.

Psy będące nosicielami określonych mutacji genetycznych mogą zostać wykorzystane w hodowli wyłącznie po odpowiednim doborze partnera hodowlanego, jeżeli takie kojarzenie nie stwarza ryzyka urodzenia chorego potomstwa.

§ 15. DOSKONALENIE RASY

Doskonalenie rasy powinno odbywać się poprzez:

selekcję zdrowych osobników,

bezwzględną selekcję w kierunku prawidłowych rzepek 0/0,

poprawę jakości stawów biodrowych,

poprawę funkcji układu oddechowego,

ograniczanie skutków nadmiernej brachycefalii,

zachowanie prawidłowej budowy głowy przy jednoczesnym zachowaniu funkcjonalności,

poprawę jakości budowy,

poprawę jakości ruchu,

zachowanie prawidłowego kręgosłupa,

zachowanie zdrowych oczu,

zachowanie prawidłowego uzębienia i zgryzu,

zachowanie prawidłowej pigmentacji,

utrzymanie prawidłowej struktury szaty,

utrzymanie zdrowej skóry i fałdów skórnych,

utrzymanie stabilnego temperamentu,

ograniczanie występowania chorób dziedzicznych,

monitorowanie zdrowia serca,

monitorowanie zdrowia układu neurologicznego,

wykorzystanie badań DNA,

wykorzystanie nowoczesnych metod diagnostycznych,

zachowanie możliwie szerokiej różnorodności genetycznej,

poprawę długowieczności rasy.

Najważniejszym celem hodowli pozostaje uzyskiwanie zdrowych, funkcjonalnych, długowiecznych i zgodnych ze wzorcem Mopsów, przy jednoczesnym zachowaniu charakterystycznych cech rasy.

Cechy charakterystyczne dla brachycefalicznej budowy nie mogą być utrwalane kosztem prawidłowego oddychania, sprawności ruchowej, zdrowia oczu, prawidłowej termoregulacji oraz ogólnej jakości życia psa.

§ 16. PODSTAWA I CHARAKTER PROGRAMU HODOWLANEGO

Niniejszy Program Hodowlany Rasy Mops został opracowany na potrzeby Polskiej Organizacji Kynologicznej International Union (POK) z uwzględnieniem historii rasy, jej charakterystycznych cech, współczesnej wiedzy kynologicznej, weterynaryjnej i genetycznej oraz zasad odpowiedzialnej hodowli.

Program określa kierunki rozwoju rasy oraz zasady kwalifikacji psów do hodowli w ramach POK.

Jego celem jest wspieranie hodowli ukierunkowanej na:

zdrowie,

prawidłową budowę,

funkcjonalność,

prawidłowy aparat ruchu,

zdrowe rzepki,

prawidłowe stawy biodrowe,

prawidłowe funkcjonowanie układu oddechowego,

prawidłową budowę dróg oddechowych,

zdrowie oczu,

prawidłowy kręgosłup,

prawidłowe uzębienie,

zdrowie skóry,

zdrowie układu krążenia,

zdrowie układu neurologicznego,

prawidłową strukturę szaty,

stabilny temperament,

zachowanie charakterystycznych cech rasy,

długowieczność,

dobrostan zwierząt,

odpowiedzialne wykorzystanie potencjału genetycznego populacji.

Obowiązkowy profil DNA oraz wynik rzepek 0/0 stanowią podstawowe i bezwzględne elementy kwalifikacji hodowlanej Mopsów w POK.

Szczególnym elementem programu jest selekcja w kierunku zachowania prawidłowej funkcji układu oddechowego. W hodowli nie należy utrwalać cech anatomicznych, które powodują lub zwiększają ryzyko przewlekłych problemów z oddychaniem, przegrzewaniem organizmu, nietolerancją wysiłku lub innymi ograniczeniami funkcjonalnymi.

Program promuje hodowlę zdrowych, funkcjonalnych i długowiecznych psów, zgodnych z typem i charakterem Mopsów.