Sznaucer miniaturowy

1. INFORMACJE OGÓLNE

Nazwa rasy: Sznaucer miniaturowy

Nazwa angielska: Zwergschnauzer

Kraj pochodzenia: Niemcy

Klasyfikacja: Systematyka Ras World Dog Federation

Grupa: II – Pinczery, sznaucery, molosy i psy górskie

Próby pracy: Nie podlega

Przeznaczenie: Dawniej wykorzystywany jako tępiciel gryzoni i stróż obejścia, obecnie jest doskonałym psem rodzinnym. Wyróżnia się zwinnością oraz stałą gotowością do działania

2. PRZEZNACZENIE I CECHY UŻYTKOWE

Dawniej wykorzystywany jako tępiciel gryzoni i stróż obejścia, obecnie jest doskonałym psem rodzinnym. Wyróżnia się zwinnością oraz stałą gotowością do działania.

3. CHARAKTER I TEMPERAMENT

Odważny, inteligentny i oddany przewodnikowi, bywa nieufny wobec obcych. Charakteryzuje się dużym temperamentem, czujnością oraz chęcią do zabawy.

4. WYGLĄD OGÓLNY

Zmniejszona kopia sznaucera średniego, o zwartej, niemal kwadratowej sylwetce i szorstkim włosie. Jego wygląd dopełniają charakterystyczne krzaczaste brwi i broda.

5. PROPORCJE

Sylwetka powinna wpisywać się w kwadrat, gdzie wysokość w kłębie odpowiada długości tułowia. Długość głowy stanowi około połowy długości grzbietu.

6. WYSOKOŚĆ I MASA CIAŁA

Pożądana wysokość w kłębie dla psów i suk wynosi od 30 do 35 cm. Prawidłowa masa ciała obu płci oscyluje w granicach od 4 do 8 kg, proporcjonalnie do budowy psa.

7. GŁOWA

Mocna, długa, ze stopem wyraźnie zaznaczonym przez krzaczaste brwi. Kufa kończy się tępym klinem, a grzbiet nosa jest prosty.

8. UZĘBIENIE

Szczęki i żuchwa są mocne, tworząc pełny zgryz nożycowy składający się z 42 zębów. Zęby powinny być czyste i mocno osadzone.

9. OCZY

Średniej wielkości, ciemne, o owalnym kształcie i skierowane do przodu. Spojrzenie wyraża żywość oraz inteligencję.

10. USZY

Wysoko osadzone, w kształcie litery V, załamane z wewnętrznymi krawędziami przylegającymi do policzków. Noszone symetrycznie i skierowane do przodu.

11. SZYJA

Silna, sucha i muskularna, elegancko wygięta, płynnie przechodząca w kłąb. Pozbawiona luźnej skóry na podgardlu.

12. TUŁÓW

Grzbiet krótki, mocny i lekko opadający ku tyłowi. Klatka piersiowa umiarkowanie szeroka, sięgająca łokci, z wyraźnie zaznaczonym przedpiersiem.

13. KOŃCZYNY PRZEDNIE

Oglądane z przodu są proste, równoległe i niezbyt blisko siebie ustawione. Łopatki dobrze przylegają do klatki piersiowej, są silnie umięśnione.

14. KOŃCZYNY TYLNE

Ustawione równolegle, z dobrze ukątowanymi stawami skokowymi. Uda są szerokie, muskularne i mocne, co zapewnia psu dużą siłę napędową.

15. RUCH

Elastyczny, elegancki, zwinny i swobodny, o dobrym wykroku przednich łap. Kończyny tylne dają silny napęd, pracując równolegle i dynamicznie.

16. OGON

Osadzony wysoko, noszony naturalnie, w ruchu często wzniesiony. Preferowany o kształcie szablastym lub sierpowatym.

17. SZATA

Włos okrywowy jest szorstki, twardy i gęsty, nie może być falisty ani nastroszony. Towarzyszy mu gęsty, miękki podszerstek.

18. UMASZCZENIE

Występuje w wariantach: pieprz z solą, czarne, czarno-srebrne oraz czysto białe. Wszelkie znaczenia lub przebarwienia muszą być zgodne z wymaganiami dla danego wariantu kolorystycznego.

19. KONDYCJA

Pies musi sprawiać wrażenie silnego, dobrze odżywionego, lecz z widoczną muskulaturą pod napiętą skórą. Nie może wykazywać nadwagi ani widocznego wychudzenia.

20. WADY

Ociężała budowa; kulasta czaszka; jasne oczy; miękka szata; słabe ukątowanie; strome kończyny tylne; brak wyrazu typowego dla rasy.

21. WADY DYSKWALIFIKUJĄCE

Agresja lub nadmierna lękliwość; deformacje szczęki (przodozgryz, tyłozgryz, zgryz naprzemienny); brak typu rasowego; wady budowy; nieprawidłowe umaszczenie i plamy.

22. OCENA OGÓLNA

Typowy przedstawiciel rasy łączy w sobie cechy miniaturowego psa pracującego z elegancją i stabilnym charakterem. Oceny dokonuje się w oparciu o stopień zbalansowania i zgodność z idealnym modelem opisanym przez POK.

§ 1. POSTANOWIENIA OGÓLNE

Program Hodowlany Rasy Sznaucer Miniaturowy został opracowany na potrzeby Polskiej Organizacji Kynologicznej International Union (POK) w celu określenia zasad odpowiedzialnej hodowli, zachowania charakterystycznych cech rasy oraz prowadzenia świadomej selekcji hodowlanej.

Program ma na celu doskonalenie rasy poprzez prowadzenie hodowli ukierunkowanej na zdrowie, prawidłową budowę anatomiczną, sprawność ruchową, stabilny temperament, zachowanie charakterystycznych cech Sznaucera Miniaturowego oraz dobrostan zwierząt.

Hodowla prowadzona w ramach POK opiera się na zasadach etyki hodowlanej, odpowiedzialności hodowcy, świadomej selekcji, wykorzystaniu badań diagnostycznych oraz poszanowaniu różnorodności genetycznej populacji.

Szczególne znaczenie w hodowli Sznaucera Miniaturowego ma ograniczenie występowania chorób i wad mogących mieć wpływ na jakość życia, w szczególności dotyczących aparatu ruchu, oczu, układu krążenia, układu nerwowego, skóry, układu pokarmowego oraz chorób dziedzicznych.

Priorytetem hodowli pozostają zdrowie, prawidłowa budowa, funkcjonalność, prawidłowy ruch, stabilny temperament, charakterystyczna szata oraz jakość życia psa.

§ 2. CELE HODOWLANE

Celem programu jest:

zachowanie prawidłowego typu rasy Sznaucer Miniaturowy,

zachowanie charakterystycznej sylwetki i proporcji rasy,

ograniczenie występowania chorób i wad dziedzicznych,

doskonalenie budowy zgodnej ze wzorcem rasy,

zachowanie prawidłowych proporcji ciała,

zachowanie prawidłowej konstrukcji kośćca,

zachowanie prawidłowej muskulatury,

zachowanie prawidłowego ruchu i sprawności,

kontrolowanie stanu aparatu ruchu,

kontrolowanie stanu stawów biodrowych,

kontrolowanie stanu rzepek kolanowych,

ograniczenie występowania zwichnięcia rzepki,

monitorowanie zdrowia oczu,

monitorowanie zdrowia serca,

monitorowanie zdrowia układu neurologicznego,

ograniczenie wad uzębienia i zgryzu,

monitorowanie zdrowia skóry i szaty,

ograniczenie występowania chorób dziedzicznych,

wykorzystanie badań DNA,

zachowanie prawidłowej struktury i jakości szaty,

zachowanie prawidłowej pigmentacji,

zachowanie charakterystycznej dla rasy brody, brwi i owłosienia kończyn,

zachowanie prawidłowych proporcji głowy,

zachowanie charakterystycznej dla sznaucera inteligencji i chęci współpracy z człowiekiem,

zachowanie stabilnego i zrównoważonego charakteru,

zachowanie prawidłowej wielkości i proporcji rasy,

zachowanie możliwie szerokiej puli genetycznej,

podnoszenie jakości hodowli poprzez wykorzystanie nowoczesnych metod diagnostycznych,

poprawa długowieczności i jakości życia rasy.

§ 3. TYP HODOWLANY

Sznaucer Miniaturowy powinien być psem:

małym, ale mocnym i funkcjonalnym,

proporcjonalnym,

harmonijnie zbudowanym,

eleganckim,

o prawidłowej konstrukcji kośćca,

o prawidłowej muskulaturze,

o prawidłowej sylwetce,

o prawidłowym ruchu,

o charakterystycznej dla rasy głowie,

o mocnej kufie,

o prawidłowo osadzonych oczach,

o prawidłowym uzębieniu,

o prawidłowej pigmentacji,

o charakterystycznej szacie,

o twardym i gęstym włosie okrywowym,

z dobrze rozwiniętym podszerstkiem,

o prawidłowo rozwiniętej brodzie i brwiach,

inteligentnym,

aktywnym,

czujnym,

odważnym,

podatnym na szkolenie,

przyjaznym,

pewnym siebie,

o stabilnym temperamencie.

Sznaucer Miniaturowy powinien zachować prawidłowe proporcje pomiędzy wielkością ciała, konstrukcją kośćca i muskulaturą oraz odpowiednią sprawność ruchową.

Nie należy promować cech prowadzących do pogorszenia zdrowia, sprawności lub jakości życia psa.

W szczególności hodowla nie powinna być ukierunkowana na uzyskanie skrajnie delikatnej konstrukcji, nadmiernej masywności, nieprawidłowych proporcji, nadmiernie skróconej kufy lub innych cech ekstremalnych kosztem zdrowia i funkcjonalności.

§ 4. WYMAGANIA DLA PSÓW HODOWLANYCH

Do hodowli mogą zostać dopuszczone wyłącznie psy i suki, które:

posiadają rodowód uznawany przez POK,

uzyskały wymagane kwalifikacje hodowlane zgodnie z regulaminami POK,

posiadają ocenę zgodności ze wzorcem rasy,

posiadają stabilny temperament,

nie wykazują nieuzasadnionej agresji,

nie wykazują skrajnej lękliwości,

posiadają prawidłową budowę,

posiadają prawidłowy ruch,

są wolne od wad uniemożliwiających odpowiedzialne wykorzystanie w hodowli,

posiadają obowiązkowy profil DNA,

posiadają obowiązkową ocenę rzepek kolanowych,

uzyskały wynik rzepek 0/0,

posiadają wymagane badania stawów biodrowych,

posiadają wymagane badanie okulistyczne,

posiadają wymagane badanie układu krążenia,

posiadają wymagane wyniki pozostałych badań zdrowotnych określonych przez POK,

posiadają wymagane badania genetyczne określone dla rasy.

§ 5. WIEK HODOWLANY

Do hodowli dopuszcza się psy i suki po osiągnięciu odpowiedniej dojrzałości fizycznej i psychicznej oraz po uzyskaniu wymaganych kwalifikacji hodowlanych i wykonaniu obowiązkowych badań.

Zaleca się, aby pierwsze krycie suki odbyło się po osiągnięciu odpowiedniej dojrzałości organizmu, nie wcześniej niż po ukończeniu 15 miesiąca życia.

Suka traci uprawnienia hodowlane z dniem 31 grudnia w roku kalendarzowym w którym kończy 8 lat.

Reproduktor może zostać wykorzystany w hodowli po ukończeniu 15 miesiąca życia, pod warunkiem uzyskania wymaganych uprawnień hodowlanych oraz wykonania obowiązkowych badań.

POK nie określa górnej granicy wieku dla psów. Samiec może kryć bez limitu wieku, dopóki jest zdrowy i ma dobrą jakość nasienia.

W przypadku Sznaucera Miniaturowego szczególną uwagę należy zwrócić na prawidłowy rozwój kośćca, kondycję fizyczną, budowę suki oraz jej zdolność do bezpiecznego przebiegu ciąży i porodu.

Dobór wieku hodowlanego powinien zawsze uwzględniać dobrostan zwierzęcia, jego rozwój fizyczny i psychiczny oraz stan zdrowia.

§ 6. OBOWIĄZKOWY PROFIL DNA

Każdy pies i suka przeznaczone do hodowli muszą posiadać profil DNA wykonany w laboratorium akceptowanym przez POK.

Profil DNA jest obowiązkowym warunkiem uzyskania kwalifikacji hodowlanych.

Profil DNA służy do:

identyfikacji psa,

potwierdzania pochodzenia potomstwa,

zabezpieczenia dokumentacji hodowlanej,

ochrony wiarygodności rodowodów,

ograniczania możliwości błędnego określenia pochodzenia,

zwiększenia wiarygodności hodowli.

Profil DNA nie zastępuje badań genetycznych dotyczących chorób dziedzicznych.

§ 7. OBOWIĄZKOWE BADANIA ZDROWOTNE

Przed uzyskaniem kwalifikacji hodowlanych psy i suki muszą posiadać wymagane badania zdrowotne zgodnie z aktualnymi wymaganiami POK.

7. 1. Ocena rzepek kolanowych

Ocena rzepek kolanowych jest obowiązkowym badaniem hodowlanym.

Obowiązkowe jest badanie manualne (palpacyjne), natomiast w przypadkach wskazanych przez lekarza weterynarii zaleca się wykonanie dodatkowej diagnostyki obrazowej (RTG).

Do hodowli mogą zostać dopuszczone wyłącznie psy i suki z wynikiem:

PL 0/0 – obie rzepki prawidłowe.

W przypadku wyniku innego niż 0/0 osobnik nie może być wykorzystywany w hodowli POK.

Celem wprowadzenia bezwzględnego wymogu 0/0 jest ograniczenie występowania zwichnięcia rzepki w populacji Sznaucera Miniaturowego oraz prowadzenie konsekwentnej selekcji w kierunku zdrowego i sprawnego aparatu ruchu.

RZEPKI 0/0 – WARUNEK BEZWZGLĘDNY.

7. 2. Ocena stawów biodrowych

U psów przeznaczonych do hodowli zaleca się wykonanie badania radiologicznego stawów biodrowych zgodnie z uznaną metodą oceny.

Badanie powinno być wykonane przez uprawnionego lekarza weterynarii, a wynik powinien zostać odpowiednio udokumentowany.

Celem badania jest ograniczenie występowania dysplazji stawów biodrowych oraz innych nieprawidłowości mogących wpływać na sprawność ruchową psa.

W hodowli preferowane są osobniki z prawidłowymi stawami biodrowymi.

Wyniki badań stawów biodrowych powinny być uwzględniane przy planowaniu kojarzeń.

W przypadku występowania w linii problemów ortopedycznych zaleca się rozszerzenie diagnostyki o badania wynikające z historii zdrowotnej danej linii.

7. 3. Badanie okulistyczne

Badanie okulistyczne jest istotnym elementem oceny zdrowia Sznaucera Miniaturowego. Aktualne zalecenia dla rasy obejmują specjalistyczną ocenę okulistyczną.

Badanie powinno być wykonane przez lekarza weterynarii posiadającego odpowiednie kwalifikacje w zakresie okulistyki.

Badanie powinno umożliwiać ocenę:

soczewki,

siatkówki,

rogówki,

powiek,

dna oka,

prawidłowości budowy oka,

innych zmian okulistycznych mogących mieć znaczenie dla zdrowia lub hodowli.

Szczególną uwagę należy zwrócić na choroby oczu występujące w populacji rasy, w tym zmiany mogące mieć podłoże dziedziczne.

Zaleca się badania w kierunku zaćmy (katarakty) oraz postępującego zaniku siatkówki (PRA).

Osobniki z poważnymi chorobami oczu mającymi podłoże dziedziczne nie powinny być wykorzystywane w hodowli.

7. 4. Ocena uzębienia i zgryzu

U psów przeznaczonych do hodowli należy zwracać szczególną uwagę na:

kompletność uzębienia,

prawidłowy zgryz,

prawidłowe ustawienie zębów,

rozwój szczęki i żuchwy,

przetrwałe zęby mleczne,

stłoczenie zębów,

wady mogące wpływać na funkcjonowanie aparatu żucia.

Poważne wady zgryzu oraz wady mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie psa powinny być podstawą do wykluczenia z hodowli.

7. 5. Badania genetyczne

POK zaleca wykonywanie dostępnych i wiarygodnie zwalidowanych badań genetycznych dotyczących chorób dziedzicznych występujących lub mogących występować w populacji Sznaucera Miniaturowego.

Szczególną uwagę należy zwrócić na:

MAC – Mycobacterium Avium Complex,

Myotonia Congenita – miotonia wrodzona typu sznaucer,

PRA typu B – HIVEP3,

MPS VI – mukopolisacharydoza typu VI,

Charcot-Marie-Tooth Disease,

DM – mielopatia zwyrodnieniowa,

Coagulation Factor VII Deficiency – niedobór czynnika VII,

PMDS – Persistent Müllerian Duct Syndrome,

CDPA – chondrodysplazja,

inne badania genetyczne dostępne dla rasy i potwierdzone naukowo.

Wymienione warianty i choroby są obecnie identyfikowane w materiałach dotyczących badań genetycznych Sznaucera Miniaturowego.

W przypadku badań dotyczących chorób dziedzicznych wynik kwalifikujący do hodowli powinien być interpretowany zgodnie z mechanizmem dziedziczenia danej choroby.

Jeżeli dana choroba dziedziczona jest autosomalnie recesywnie, dopuszcza się wykorzystanie wartościowego hodowlanie nosiciela wyłącznie w odpowiednio dobranym kojarzeniu z osobnikiem wolnym od danej mutacji.

Nosiciel nie powinien być kojarzony z innym nosicielem ani z osobnikiem chorym na daną chorobę, jeżeli takie skojarzenie stwarza ryzyko urodzenia chorego potomstwa.

Celem jest ograniczenie występowania chorób u potomstwa przy jednoczesnym zachowaniu możliwie szerokiej różnorodności genetycznej.

7. 6. Ocena układu krążenia

Kontrola układu krążenia u psów przeznaczonych do hodowli jest zalecana.

Aktualne zalecenia dla Sznaucera Miniaturowego wskazują na badanie kardiologiczne jako jeden z podstawowych elementów oceny zdrowia hodowlanego.

Szczególną uwagę należy zwrócić na:

szmery sercowe,

zaburzenia rytmu,

nietolerancję wysiłku,

omdlenia,

duszność,

osłabienie,

inne objawy mogące wskazywać na chorobę układu krążenia.

W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości zaleca się pogłębioną diagnostykę, w tym konsultację kardiologiczną oraz badanie echokardiograficzne, jeżeli lekarz weterynarii uzna je za wskazane.

Psy z klinicznie istotną chorobą serca nie powinny być wykorzystywane w hodowli.

7. 7. Ocena układu neurologicznego i mięśniowego

Należy zwracać uwagę na zdrowie układu neurologicznego i mięśniowego.

Szczególnej uwagi wymagają:

drgawki,

zaburzenia równowagi,

zaburzenia koordynacji,

nieprawidłowy chód,

osłabienie mięśni,

sztywność,

nietypowe napięcie mięśni,

powtarzające się epizody neurologiczne,

objawy mogące wskazywać na choroby dziedziczne.

Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwość występowania miotonii wrodzonej, dla której istnieje test genetyczny właściwy dla typu występującego u sznaucerów.

Osobnik z potwierdzoną poważną chorobą neurologiczną lub mięśniową o możliwym podłożu dziedzicznym nie powinien być wykorzystywany w hodowli.

7. 8. Ocena układu ruchu

Pies hodowlany powinien:

poruszać się swobodnie,

nie wykazywać kulawizny,

nie wykazywać bólu,

posiadać prawidłową budowę kończyn,

posiadać stabilne stawy,

posiadać prawidłową muskulaturę.

Szczególną uwagę należy zwrócić na:

rzepki,

stawy biodrowe,

kolana,

kręgosłup,

kończyny,

łapy.

Nie należy wykorzystywać w hodowli osobników wykazujących istotne nieprawidłowości układu ruchu.

7. 9. Ocena skóry, szaty i ogólnego stanu zdrowia

Pies i suka hodowlana powinny być w dobrej kondycji fizycznej i posiadać aktualną ocenę stanu zdrowia.

Należy zwracać szczególną uwagę na:

prawidłową masę ciała,

kondycję mięśniową,

stan skóry,

jakość szaty,

gęstość włosa,

strukturę włosa,

stan brody i owłosienia,

ogólną kondycję fizyczną,

odporność fizyczną.

Nie należy wykorzystywać w hodowli osobników z poważnymi przewlekłymi problemami dermatologicznymi lub innymi chorobami mogącymi negatywnie wpływać na dobrostan zwierzęcia.

§ 8. DOBÓR PAR HODOWLANYCH

Dobór par hodowlanych powinien być prowadzony w sposób świadomy i odpowiedzialny, z uwzględnieniem:

zdrowia,

wyniku oceny rzepek,

wyników badań stawów biodrowych,

wyników badań genetycznych,

wyników badania okulistycznego,

wyników badania serca,

zgodności ze wzorcem rasy,

budowy anatomicznej,

ruchu,

temperamentu,

jakości szaty,

struktury włosa,

umaszczenia,

pigmentacji,

wyników badań zdrowotnych,

pochodzenia,

zdrowia przodków,

zdrowia rodzeństwa,

jakości wcześniejszego potomstwa,

różnorodności genetycznej.

Podstawowym warunkiem dopuszczenia do kojarzenia pozostaje wynik rzepek 0/0 u obojga rodziców.

W przypadku Sznaucera Miniaturowego szczególną uwagę należy zwrócić na wielkość i budowę rodziców, prawidłowy kościec, aparat ruchu, rzepki, stawy biodrowe, uzębienie, zdrowie oczu, serca oraz układu neurologicznego i mięśniowego.

Nie należy kojarzyć osobników posiadających te same poważne wady budowy lub obciążonych tymi samymi chorobami dziedzicznymi.

Przy planowaniu kojarzeń zaleca się analizę pokrewieństwa oraz unikanie nadmiernej koncentracji jednej linii hodowlanej.

§ 9. RÓŻNORODNOŚĆ GENETYCZNA

Jednym z podstawowych celów programu hodowlanego jest utrzymanie odpowiedniej różnorodności genetycznej populacji Sznaucera Miniaturowego.

Należy unikać nadmiernego wykorzystywania pojedynczych reproduktorów, które może prowadzić do zawężenia puli genetycznej.

Dobór par powinien uwzględniać:

rodowód,

stopień pokrewieństwa,

wyniki badań DNA,

wyniki badań genetycznych,

zdrowie przodków,

zdrowie rodzeństwa,

jakość wcześniejszego potomstwa,

wartość hodowlaną linii.

W przypadku występowania chorób dziedzicznych decyzje hodowlane powinny opierać się na wynikach badań genetycznych oraz aktualnej wiedzy weterynaryjnej i genetycznej.

Nie należy eliminować z hodowli całych linii wyłącznie na podstawie występowania pojedynczego nosicielstwa, jeżeli bezpieczne kojarzenia pozwalają na zachowanie wartościowej różnorodności genetycznej.

§ 10. TEMPERAMENT I CHARAKTER

Sznaucer Miniaturowy powinien odznaczać się:

inteligencją,

żywym usposobieniem,

czujnością,

odwagą,

ciekawością świata,

chęcią współpracy z człowiekiem,

łatwością uczenia się,

przyjaznym nastawieniem,

pewnością siebie,

stabilnością emocjonalną,

odpowiednią odpornością psychiczną.

Do hodowli nie powinny być kwalifikowane psy wykazujące:

nieuzasadnioną agresję,

skrajną lękliwość,

niestabilność psychiczną,

nadmierną nerwowość,

niekontrolowane reakcje,

zachowania uniemożliwiające prawidłowe funkcjonowanie w środowisku człowieka.

Temperament stanowi istotny element oceny wartości hodowlanej psa.

§ 11. ROZWÓJ I SOCJALIZACJA SZCZENIĄT

Hodowca jest zobowiązany zapewnić szczeniętom odpowiednie warunki do prawidłowego rozwoju.

Szczenięta powinny być:

prawidłowo żywione,

objęte opieką weterynaryjną,

regularnie monitorowane pod względem zdrowia,

odpowiednio socjalizowane,

przyzwyczajane do kontaktu z człowiekiem,

stopniowo zapoznawane z różnymi bodźcami środowiskowymi.

W przypadku Sznaucera Miniaturowego szczególną uwagę należy zwrócić na:

prawidłowy rozwój kośćca,

rozwój uzębienia,

prawidłowe żywienie,

zapobieganie urazom,

właściwą aktywność fizyczną,

prawidłowy rozwój psychiczny,

prawidłowy rozwój szaty,

właściwą pielęgnację skóry i włosa.

Szczenięta powinny opuszczać hodowlę odpowiednio przygotowane do życia w nowych domach.

Zaleca się, aby nie następowało to wcześniej niż po ukończeniu 8 tygodnia życia.

§ 12. MONITOROWANIE POTOMSTWA

Hodowca powinien monitorować rozwój potomstwa oraz analizować jakość uzyskiwanych miotów.

Szczególną uwagę należy zwracać na:

rozwój układu ruchu,

stan rzepek kolanowych,

stan stawów biodrowych,

prawidłowy zgryz i uzębienie,

rozwój kośćca,

budowę kończyn,

zdrowie oczu,

zdrowie serca,

zdrowie neurologiczne,

zdrowie mięśniowe,

jakość i strukturę szaty,

pigmentację,

rozwój fizyczny,

temperament,

ogólny stan zdrowia,

występowanie wad dziedzicznych,

występowanie chorób metabolicznych i układu pokarmowego,

długość życia,

przyczyny ewentualnych przedwczesnych zgonów.

Informacje uzyskane z monitorowania potomstwa powinny być wykorzystywane przy planowaniu kolejnych kojarzeń.

W przypadku stwierdzenia powtarzających się problemów zdrowotnych w określonej linii hodowlanej hodowca powinien uwzględnić te informacje w dalszej selekcji hodowlanej.

§ 13. DOBROSTAN SUKI HODOWLANEJ I SZCZENIĄT

Hodowla powinna być prowadzona z pełnym poszanowaniem dobrostanu zwierząt.

Suka hodowlana powinna mieć zapewnione:

odpowiednie żywienie,

właściwą opiekę weterynaryjną,

odpowiednie warunki bytowe,

możliwość odpoczynku pomiędzy miotami,

właściwą opiekę podczas ciąży i laktacji,

bezpieczne warunki porodu i wychowywania szczeniąt.

W przypadku Sznaucera Miniaturowego szczególnie istotne jest uwzględnienie kondycji suki oraz możliwości bezpiecznego przebiegu ciąży i porodu.

Decyzja dotycząca sposobu prowadzenia porodu powinna zawsze uwzględniać stan zdrowia suki, wielkość płodów, ich liczbę oraz ocenę lekarza weterynarii.

Nie należy dopuszczać do nadmiernej eksploatacji suki hodowlanej.

Liczba miotów oraz częstotliwość kryć powinny być dostosowane do wieku, kondycji i stanu zdrowia suki zgodnie z regulaminem POK.

W przypadku zagrożenia zdrowia lub życia zwierzęcia hodowca jest zobowiązany do niezwłocznego zapewnienia pomocy weterynaryjnej.

§ 14. WYKORZYSTANIE PSÓW Z CECHAMI NIEPOŻĄDANYMI

Do hodowli nie powinny być wykorzystywane psy posiadające:

ciężkie wady budowy,

poważne choroby dziedziczne,

niestabilny temperament,

agresję,

skrajną lękliwość,

wady uniemożliwiające prawidłowe funkcjonowanie,

poważne przewlekłe problemy zdrowotne,

nieprawidłowe rzepki,

poważne nieprawidłowości stawów biodrowych,

poważne choroby oczu,

klinicznie istotne choroby serca,

poważne zaburzenia neurologiczne lub mięśniowe.

Psy lub suki z nieprawidłowym wynikiem oceny rzepek nie mogą być wykorzystywane w hodowli POK.

W hodowli obowiązuje zasada:

RZEPKI 0/0 – WARUNEK BEZWZGLĘDNY.

Nie należy wykorzystywać w hodowli osobników, których wady budowy lub nieprawidłowości zdrowotne mogą powodować pogorszenie sprawności lub jakości życia psa.

Psy będące nosicielami określonych mutacji genetycznych mogą zostać wykorzystane w hodowli wyłącznie po odpowiednim doborze partnera hodowlanego, jeżeli takie kojarzenie nie stwarza ryzyka urodzenia chorego potomstwa.

§ 15. DOSKONALENIE RASY

Doskonalenie rasy powinno odbywać się poprzez:

selekcję zdrowych osobników,

bezwzględną selekcję w kierunku prawidłowych rzepek 0/0,

poprawę jakości stawów biodrowych,

utrwalanie prawidłowego typu rasy,

poprawę jakości budowy,

poprawę jakości ruchu,

zachowanie prawidłowej głowy,

zachowanie prawidłowego uzębienia i zgryzu,

zachowanie prawidłowej pigmentacji,

utrzymanie prawidłowej struktury szaty,

utrzymanie zdrowej skóry i szaty,

utrzymanie charakterystycznej dla rasy brody i brwi,

utrzymanie stabilnego temperamentu,

ograniczanie występowania chorób dziedzicznych,

monitorowanie zdrowia oczu,

monitorowanie zdrowia serca,

monitorowanie zdrowia układu neurologicznego,

wykorzystanie badań DNA,

wykorzystanie nowoczesnych metod diagnostycznych,

zachowanie możliwie szerokiej różnorodności genetycznej,

poprawę długowieczności rasy.

Najważniejszym celem hodowli pozostaje uzyskiwanie zdrowych, funkcjonalnych, długowiecznych i zgodnych ze wzorcem Sznaucerów Miniaturowych, przy jednoczesnym zachowaniu charakterystycznych cech rasy.

§ 16. PODSTAWA I CHARAKTER PROGRAMU HODOWLANEGO

Niniejszy Program Hodowlany Rasy Sznaucer Miniaturowy został opracowany na potrzeby Polskiej Organizacji Kynologicznej International Union (POK) z uwzględnieniem historii rasy, jej charakterystycznych cech, współczesnej wiedzy kynologicznej, weterynaryjnej i genetycznej oraz zasad odpowiedzialnej hodowli.

Program określa kierunki rozwoju rasy oraz zasady kwalifikacji psów do hodowli w ramach POK.

Jego celem jest wspieranie hodowli ukierunkowanej na:

zdrowie,

prawidłową budowę,

funkcjonalność,

prawidłowy aparat ruchu,

zdrowe rzepki,

prawidłowe stawy biodrowe,

prawidłowe uzębienie,

zdrowie oczu,

zdrowie układu krążenia,

zdrowie układu neurologicznego i mięśniowego,

prawidłową strukturę szaty,

charakterystyczną szatę rasy,

stabilny temperament,

zachowanie charakterystycznych cech rasy,

długowieczność,

dobrostan zwierząt,

odpowiedzialne wykorzystanie potencjału genetycznego populacji.

Obowiązkowy profil DNA, wynik rzepek 0/0 oraz wymagane badania genetyczne i zdrowotne określone dla Sznaucera Miniaturowego stanowią podstawowe elementy kwalifikacji hodowlanej w POK.

W przypadku badań genetycznych dotyczących chorób dziedziczonych autosomalnie recesywnie dopuszcza się wykorzystanie nosiciela wyłącznie w odpowiednio zaplanowanym kojarzeniu z osobnikiem wolnym od danej mutacji, jeżeli takie kojarzenie nie stwarza ryzyka urodzenia chorego potomstwa.

Program promuje hodowlę zdrowych, funkcjonalnych i długowiecznych psów, zgodnych z typem i charakterem Sznaucera Miniaturowego.